نشوه منحرفه
معالى الروح ف غيبوبه
وناسيه كل شئ مرئى
بتهمس بإسم محبوبه
وعاكسه كلامها وبتروى
حكايه يوم ما قابلها
وكفكف قلبه دمعتها
وصرخة آهه م الرعشه
وتنميله بشوق تضوى
وضى عنيها كان خافت
وساحب م الضلام خيطه
ونشوة تبان لى منحرفة
وتخجل من ذياع سيطه
دى أجمل لحظه بتعشها
وضحكه صعب تفرشها
على واقع ما يتعاشى
وتتجازى بدور غثيان
وسكتت لحظه وانضجعت
وسكنت نعسه وانقطعت
حياه من تانى بتشوفها
وكات مصنوعه م الجنه
وهامت كل لمحه وحرف
وهانت من عنيها الطرف
ودمعه غريبه مسكوبه
ولونها خلطه من حنه
وأرض جديدة مفروشه
بوردة وشوكها كان لىَّ
وأهه بتشفى كل حنين
وشوق ف عنيها نسانى
ان انا انسان
بعيش الروح
وروحها لسه حسانى
ف مضمونها ورسمانى
بجرح عميق وسيبانى
ساكن روحها ومش عايش
وعايشه سنينها حبانى
وعشقى بموتها خلانى
بموت متعاش وانا غفلان
بقلم "محمد الخضرى "
إرسال تعليق