{{ زمان كان حلمنا عالاد }} الشاعر احمد جابر سويلم

زمان كان حلمنا عالاد
يقوت الولد يضحك
وضحكته عالاد
الميه ماية ربنا
عاملين عليها سد
والحلم خايف يتنسف
خايف كمان ينهد
فيه ناس تحب البلد
وناس ماتعرف حد
وناس بتبنى
وناس كمان بتهد
يصرخ فقير
يتالم يجوع
ممعاهشى حق الرد
علشان مرض
ممعاهشى حق الدوا
ممعاهشى غير كليته
يدفعها حق الدوا
ويعيش يموت
اهو صوته راح
يتخرص ينسد
وتعيشى ياحكومه
يلى كلامك جد
استاذ ضمير فينك
موجود ولا احنا
مش شيفينك
الدنيا عتمه
ولا العتمه دى ليلك
لدراج تملى مفتحه
والجيب كمان زيها
والثوره قامت
وفى لحظه نامت
حتى الجنيه اتنفض
يظهر كمان اترفض
وحتان مليها الجشع
اشكالها فيهم تنخدع
استاذ كمان فى علومه
مش فاضى غير لهمومه
الصبح فى المدرسه
يمضى وعالتلامذه مريسه
والدرس فى البيت
شرحه وفيه هندسه
ومراكذ شبابنا
ومجالس محلياتنا
وكهربتنا ومييتنا
واهو كله بيدور عالمريسه
تعيش الحكومه يموت الفقير
نسرطن زراعه
يصبنا المرض
وسوق الغلابه
فى حضن الديابه
وضحكة لئيم
يعيش الديابه
تعيش الحكومه
يموت الفقير
فى لحظة كئابه