كنبت هذه القصيدة وانا معتقل لابنتى الصيغيرة
(الى ابنة الاسير) تركتها عمرخمس سنوات ورجعت وعمرها تسعة عشر عاما
____________
ابنيتى ابعدت عن رؤياك
وفدا لشرع الله فيه علاك
ساظل اصبر مااكون على الاسى
ارجو الثواب وربى لن ينساك
انا ان نسيت الكون لن انس الامل
انت الامال وسلوتى لقياك
ذكراك ترسى فى الفؤاد عزيمة
ويصبر اامكلوم طيب لقاك
مازلت اذكر كل حرف قلته
وارى الحياة تروق فى عينااك
مازال طيفك فى فؤادى ينسنى
الم الفراق قلبى لن ينسااك
فالذكريات تحيطنى فى غربتى
وتذوب كل الامى فى ذكراك
انى احبك ابنتى لكننى
احببت دينى قبل ان ادرااك
وسنلتقى فى ظل شرعتنا التى
لاحت بشائرها بكل سمااك
فالذكريات تدور فى خلدى ولا
ينسى الفؤاد الفرح فى مرئاك
ساعود كى اعطيك من عطفى الذى
سيعيد بسمتك التى تهواك
وستسعدين بعودتى بشريعتى
وستسعد الدنيا فيابشرااك
_____________
شعر/محمود عبد المتجلى عبد الله
إرسال تعليق