كنت فاكر انٍ فى يوم من الأيام حبيبك
وأنك حبيبى وأنك راسم صورتى جوه عينك
وأن حلم عمرك تغمض عينيك وأسافر وأجيلك
واسكن على رموش تشتاق وجودى
وتشكى الفراق اللى فرق ما بينـــــا
وخلانى أسيب فى مرة أيـــــدك
غير انى لاقيت فى بعدك دموع
لمستها فى العيون خشوع
لا هى فى القرب شبعانه
ولا حتى طايلة جــــــوع
كنت فاكر الليل بيجمعنا على كلمة حنين
تحت نجمة نور ضياها تعيش سنين
والقمر كان واقف حارسنا من العيون
لاكن لاقيتك فى الوحدة رغم الحنان عايش أنين
طب ما تسأل موج البحر عنى وعن الذكريات
انا فعلا محتاج غرامك ولا عايش فى الماضى اللى فات
ولا القسوة ده طبع منك و ساكن أطراف لســـانك
كل كلمة منه بيعشق ملامحى فى المهملات
اوعاكى تنسى ولا تنسى انى سهران الليل وحيد
وسط عيون ما ترحم وشيفانى سكران فى حبك وكمان عنيد
وانك معايا الرفيقة و ليك مليون طريقة تبرر بعادك
ومليون كلمة تحكى بيها كل كلام الوعيد
يعنى لازم تشرب من نفس كأس العزاب
ولا عاوزانى اصرخ وانا وسط السحاب
وأقول وحشنى ووحشانى أبتسامتك وصوتك وصورتك
وأنت اللى ليـــا أهلى وناسى وكل الصحــــــاب
.........
بقلم محمد لبيب مصيلحى
إرسال تعليق