قابلت الحب
فى ذات مساء قابلت الحب من تانى
تكلمنى على استحياء وشغلت كل وجدانى
وضحكه فيها كل بهاء اقول مرسومه علشانى
وصوت ناعم بكل نقاء وله صدى صوت فى اذانى
اصيله فى العلا شيماء عرفها القاصى والدانى
اشوف سعدى فى بسمتها واحس بفرحه وخدانى
يشوف الورد رقتها يقول ياريتنى بستانى
ولحن جميل فى خطوتها يبدد كل احزانى
ولما انظر لصورتها واعيد النظره من تانى
اشوف النور فى وجنتها وعيون حلوه بترعانى
وفرحى هو فرحتها يوم ماتنام فى احضانى
اشيل بأيدى طرحتها واقول ياحزن انسانى
انام واصحى فى سيرتها فى دنيا حب واغانى
شعر احمد اسماعيل \شاعر العرب
إرسال تعليق