ديك أبونا بقلم محمد جارحى

ديك ابونا
ديك بيدن ولا مات
ولا قلنا للى مات
من سكاتنا ديكنا مات
و الفراخ فى العشه تبكى او تولول
اهو يبقى صوت يروى السكات
اصل ديكنا كان زمان ليه الف صوت
لما يدن كان فى ايده اقوى سوط
كان يقول الله اكبر
كان يخاف مين كان تجبر
دا حتى صوته كان بيوصل للسما
و هوه ساجد فى التراب
دلوقت متنعم هنا
و راسه مدفونه ف تراب
اصل ريشه صار حرير
و الحرير غطى السرير
و اللى كان زمان كبير
ساب فراخه للديوك الطمعانين
ساب عياله يوم يموته مغدورين
و اما جه يدن فرحنا
بس يا خساره دبحنا
لما صوته ذاد جراحنا لانه مات
قولوا ديكنا ديك بيدن
بس يدن فى السكات